و رسالهء فارسيه در وجوب صلاة جمعه . و مخفى نماند كه : اين بزرگوار غير از ملا عبد اللّه شوشترى « 1 » مقتول است كه ترجمهء او موافق آنچه در عالم آراست چنين است ، فرموده : مولانا عبد اللّه شوشترى مقتول ، مولد شريفش دار الملك شوشتر است . در اوايل حال مدّتى در بلدهء شيراز ، كه آب و هوايش فضل‌پرور است به كسب علوم منقول مقصور بوده ، متوجه سفر عربستان گشت به صحبت بسيارى از فضلا و دانشمندان آن ديار ، خصوصا فقهاى جبل عاملى رسيده ، در اصول شرائع و ارشاد مسترشدين درجهء كمال يافت . و از آن‌جا به اردوى معلّا آمده بعد از استسعاد به سعادت بساطبوسى شاه جنّت مكان ، رخصت توطن مشهد مقدّس معلّا و مجاورت روضهء متبرّكهء حضرت امام الجن و الانس حاصل نموده مدّتى در آن مكان شريف - كه مهبط انوار الهى و فيوضات نامتناهى است - به افادهء علوم و هدايت و ارشاد خلق اللّه و ترويج شريعت غرّا و امر به معروف و نهى از منكر قيام مىنمود و گاهى در جمعات متوجه وعظ گفتن شده ، جمعى كثير در مجلس موعظهء او مستفيض گشته ، از بركات انفاس قدسيه‌اش بسيارى از خلق اللّه از مسلك غفلت و غوايت عدول نموده به شاه راه هدايت و آگاهى مىرسيدند . بالجمله : همگى اطوار حميده‌اش ، پسنديدهء اكابر و اصاغر ، در اوان جلوس سعادت مأنوس حضرت اعلى شاهى ظل اللهى ، اكثر اوقات در مشهد مقدس به نصايح ارجمند آن حضرت پرداخته موجب مزيد آگهى مىشد و همواره منظور انظار شفقت شاهانه بود تا آن‌كه در سال اودئيل « 2 » سنهء 997 هجرى - كه آن بقعهء متبرك چنان كه در صحيفهء دوم اين جريدهء اقبال در محلّ خود تحرير خواهد يافت به دست ازبكيّه [ در ] آمده - جناب مولانا را گرفته به ماوراء النّهر بردند . ميانهء او و علماى آن ولايت ، مباحثات و مناظرات واقع شد ، با وجود آن‌كه به شعار اهل بيت عليهم السّلام تقيّه كرده

--> ( 1 ) . صاحب تذكره شوشتر ، ص 53 آن دو را به هم اشتباه كرده و يكى دانسته است ( 2 ) . در تاريخ عالم‌آراى عباسى با تصحيح دكتر محمد اسماعيل رضوانى ، ج 1 ، ص 245 در كروشه [ سيچقائيل ] مطابق سنهء فوق ثبت شده است